Veče duhovnog istraživanja ljubavi i seksualnosti inspirisano tantričkim tradicijama budizma i hinduizma

AUTORI / UČESNICI:

MIRKO GASPARI, filozof – narativ o duhovnoj strani ljubavi i seksualnosti
&
SERGEJ (Rope and Leather by Sergej) & IVANA (Twisted Eve/ Twisted Dolls Pole Art Studio): Performans: LEPOTA I ZADOVOLJSTVO OSLOBAĐANJA UMEĆEM VEZIVANJA
&
MULABANDA – Ženski hor Vedanta joga centra: Recital – ‘Tantra o božanskoj svesti’ – dramsko izvođenje srpskog prevoda srednjevekovnog spisa kašmirskog šivaizma sa završnim čantom Šivi

Da li ste se ikada upitali kako bi bilo sagledati ljubav i seksualnost iz jedne dubinski duhovne perspektive? I to one koja je najvećom merom inspirisana budizmom (u njegovoj tantričkoj varijanti), a delom i hinduizmom i kineskim daoizmom? I koji bi – u takvim koordinatama – onda bio smisao ljudske ljubavi (kao i njeno osnovno ishodište) i kako bi izgledala seksualna praksa kao jedno od načina ispoljavanja takve “oduhovljene ljubavi”?

Da li su ono što je božansko, sveto i uzvišeno s jedne, i ono što je čulno, telesno i puteno s druge strane, baš tako suprotstavljene kategorije kao što nam sugerišu judeo-hrišćanska i islamska tradicija? Da li ljudska ljubav može da posluži kao okidač za božansku ljubav i da li je moguće posredstvom seksualnosti dosegnuti jedinstvo sa našim dubinskim, izvornim bićem – onim ontološkim slojem u nama koji je ujedno i temelj svemirskog bića? Da li je smisao seksualnog čina sjedinjenje mikrokosmičke i makrokosmičke ravni u blaženstvu? I da li možemo koristiti seksualnost i uživanje koje ono pruža – kao oblik meditativno-duhovne prakse i kao lestvicu preobražaja ka višim stanjima svesti i duhovnosti?

Upravo ćemo na ova – ali i druga slična pitanjana vezana za ovu temu – pokušati da odgovorimo tokom multimedijalne večeri narativa i igrokaza koje smo nazvali – “LJUBAV, EROTSKA DUHOVNOST i SAKRALNA SEKSUALNOST”.

Prvi deo večeri čini performans Sergeja Pejića (Rope and Leather by Sergej) i Ivane Stošić (Twisted Eve/ Twisted Dolls pole art studio) koji smo nazvali “LEPOTA i ZADOVOLJSTVO OSLOBAĐANJA UMEĆEM VEZIVANJA”. Ovaj potpuno vanserijski performans možemo posmatrati iz barem tri ravni. Budući da je njegova polazna inspiracija japansko umeće erotskog ili BDSM vezivanja poznato kao kinbaku (ili šibari) – ta erotska ili BDSM vizura je ujedno i prva ali i najosnovnija i najprostija ravan sagledavanja i razumevanja ovog performansa. Međutim, on je i mnogo više od toga.

Druga ravan bi bila estetičko-umetnička. Sama japanska tradicija vezivanja uopšte (šibari) i erotskog vezivanja posebno (kinbaku-bi = “lepota tesnog vezivanja”) je visoko estetizovana – vodi se strogo računa ne samo o erotskom već i o estetičkom dojmu svakog čvora, položaja tela, garderobe (ili njenog odsustva), pokreta onoga koji vezuje, ambijenta, muzike, osvetljenja itd. I pored tog tradicionalnog estetičkog konteksta, na Zapadu se umetnost kinbaku-a već neko vreme koristi u estetičko-umetničke svrhe u scenskim i vizuelnim umetnostima u kontekstu moderne zapadne umetničke prakse (takav umetnički performans kod nas je, na primer, izvela Marta Jovanović u Domu omladine 2016. godine – a njen asistent u performansu, čovek koji je izveo kinbaku vezivanje, bio je upravo Sergej Pejić).

I najzad, treća ravan je ona koju bismo mogli da okarakterišemo kao psihoterapeutsku ili, bolje rečeno, šamanističko-isceliteljsku. Kao i u slučaju „granično-egzistencijalnih situacija“ koje indukuju, na primer, neki ekstremni sportovi, postoji, u psihološkom smislu, nešto duboko oslobađajuće i duhovno lekovito kada se čovek – a u tom kontekstu ne vezuju se samo žene već i muškarci – nađe u situaciji ekstremne bespomoćnosti i kada je prinuđen na potpuno predavanje (surrender). To je stoga što se u takvim “graničnim” trenucima suspenduju misaoni i afektivni sadržaji pojedinca kao persone (maske) i čovek ponovo uspostavlja kontakt sa svojim izvornim, iskonskim, autentičnim bićem. Upravo je ta treća ravan sagledavanja ovog performansa najjača spona sa osnovnom tematikom večeri – ljubavlju i seksualnošću sagledanim iz jedne dubinsko oduhovljene perspektive. Tokom performansa biće poslužena i hrana u vidu „ljubavnih čokoladnih bombica“ sa čilijem koje će specijalno za tu priliku pripremiti majstorica prirodne, organske, presne i veganske hrane Ksenija Lea Ronai.

U narativnom delu Mirko Gaspari (Mirko Monk) će pokušati da uporedi budističko, to jest, kako smo ga ovde nazvali, duhovno viđenje ljubavi i seksualnosti, sa jedne, i zapadno (sada već i globalno) romantičarsko shvatanje ljubavi i – u osnovi – savremeno pornografsko shvatanje seksualnosti, s druge strane. Uprošćeno rečeno, kada je ljubav u pitanju, radi se o poređenju ljubavi kao “sjedinjenju polarnosti” i ne-egoičkom, bezuslovnom davanju (budističko shvatanje), nasuprot ljubavi kao zavisnosti i egoičkom posedovanju (romantičarsko shvatanje – “biti u vezi”). A kada je reč o seksualnosti, tantrički pristup seksualnosti kao vrsti moguće meditacijske prakse i kao kontemplativnom (svesnom) negovanju čulnosti (“meditativno milovanje”) biće suprotstavljeno desensitizujućoj praksi pornografskog “trljanja mesa” i podređivanja “teleološkom teroru orgazma” u kojem je nesvesna, prinudna svrha seksualnog čina lični, egoički orgazam a ne sjedinjenje polarnosti ili mikro i makro-kosmosa.

Biće reči i o nekim drugim, povezanim temama – na primer, o širem, duhovnom značenju tantričkog i daoističkog shvatanja “ženskog principa” u ljubavi i seksualnosti; razlici između ženskog i muškog orgazma; o odnosu BDSM-a i tantričke seksualnosti itd. Tantričko shvatanje da duhovnost može biti erotska a seksualnost sakralna biće ilustrovano i slajd projekcijom klasične tantričke umetnosti.

Veče završavamo recitalom jednog od bisera tantričke, šivaitske i uopšte indijske sakralne književnosti – “Tantre o božanskoj svesti” specijalno iznova prevedenom, sažetom i priređenom za ovu priliku. Ovaj meditacijsko-jogički spis govori o velikoj afirmaciji i ljubavi prema svetu čula i običnim stvarima svakodnevice koje neguje tantrizam i kako čovek može usredsređivanjem upravo na njih da prepozna svoju svest kao božansku. Ova tantra nas poziva da, pored usredsređivanja na klasične jogičke vežbe sa dahom, mantrama, buđenjem finotvarne energije i slično, obratimo pažnju i na svakodnevnu, običnu percepciju boja, zvukova, mirisa, ukusa i dodira – uključujući tu i vođenje ljubavi – i da upravo u tim običnim i “malim” stvarima i trenucima prepoznamo svoju svest kao kosmičku ili božansku svest.

Recital će izvesti ženski hor beogradskog Vedanta YOGA Centar-a MULABANDA ovoga puta u sastavu Ana Jovanović, Ana Sarač (Sara Čana), Marta Gajić, Nataša Nikolić i Svetlana Ceca Brujić. Recital se završava kirtanskim čantom Šivi kao Gospodaru Svemirskog Plesa (Šiva Natarađa).